บทที่ 17 สัญญา3เดือน

แสงแดดยามเช้าสาดผ่านผ้าม่านสีขาวของห้องพักฟื้นในโรงพยาบาลเอกชน เปลือกตาบางค่อย ๆ เปิดขึ้นช้า ๆ พร้อมกับความหนักอึ้งที่ศีรษะและร่างกายที่ยังอ่อนแรง

พลอยไพลินขมวดคิ้วน้อย ๆ ก่อนกวาดสายตามองไปรอบห้องอย่างเลือนราง

สิ่งแรกที่เธอเห็นเป็นร่างสูงของชายคนหนึ่งที่นั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงมาตลอดทั้งคืน

ติณณ์ยัง...